Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου ΙΧΝΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ * Τρία Ποιήματα

In Λογοτεχνία, Ποίηση by mandragoras

 


Απομακρύνθηκα από ανθρώπους
όταν
σε μια ανύποπτη στιγμή
πρόλαβα να δω
στα μάτια τους
μια πέτρα

Γύρισα την πλάτη
να προφυλάξω το πρόσωπο

Έκτοτε διατελώ
θύμα λιθοβολισμού

***********

Προσφέρεις την ψυχή σου σε ανθρώπους
που δεν ξέρουν τι να κάνουν με αυτή

Την κρατάνε αμήχανα στα χέρια
Επεξεργάζονται το υλικό
Ζουλάνε ολούθε

Στο τέλος
τη βάζουν στο αυτί σαν κοχύλι

Την αφήνουν αμέσως κάτω
Δεν αντέχουν τη θάλασσά σου
και τον βυθό τους

************


Οι άνθρωποι ωριμάζουν
κρεμασμένοι στα δέντρα τους
Λίγο λίγο αφαιρούν τις ρίζες

Με τις ίνες τους
φτιάχνουν δεντρόσπιτα
στον ουρανό