1ο Βραβείο στον Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης Λάρνακας
«Μόνη της η σταγόνα σθεναρή πάνω απ’ τα βάραθρα.
Στο χωριό της γλώσσας μου τη Λύπη τηνε λένε Λάμπουσα.»
Μαρία Νεφέλη, Οδυσσέας Ελύτης
Ένα παιδί χαμογελάει…
Το χελιδόνι χαϊδεύει τον ήλιο,
πετά ψηλότερα.
Η μέλισσα δεν εργάζεται,
μια παπαρούνα τη συλλαμβάνει στα βελούδινα σπλάχνα της.
Παράξενη, άηχη ευωδία,
αιχμαλωτίζει τα ολοζώντανα κοχύλια.
Λουλούδια γύρω δεν μυρίζουν,
αντανακλούν την εκκωφαντική σιωπή.
Σιωπή γαλήνια, ανιδιοτελής, στοχαστική.
Τώρα, το παιδί γελά…
Κάπου αλλού ένα παιδί δακρύζει…
Άγνωστα αντικείμενα
πολιορκούν καθετί γύρω του.
Πατέρας;
Και αυτός άγνωστος…
Τα μάτια του;
Αλλού…
Όχι στο σώμα,
όχι εκεί που συνήθισαν να είναι.
Ηλιαχτίδα θολή μα καθάρια
ποτίζει το δυσνόητο χώμα.
Τώρα, και αυτό το παιδί γελά…
Β’11, Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’, Λάρνακα