Ετικέτα: πεζογραφια
-
Την ημέρα που πέθανε ο πατέρας * Γεωργία Βενετσανάκη
Το κορίτσι έφυγε στο δάσος. Με βήματα γοργά περπατούσε το μονοπάτι που της έδειχνε το φως. Σταματούσε κάτω από κάθε λευκό κορμό. Τα μάτια της έψαχναν ανάμεσα στα ξερά φύλλα. Ο ήλιος που περνούσε από τα κλαδιά θα τη βοηθούσε να βρει ξανά τα γαλάζια λουλούδια, το σημάδι πως σε εκείνο το σημείο θα…
-
Σε ανακωχή * ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΟΥΚΑΡΑ
O χρόνος δεν απαλύνει κανένα πόνο. Ίσα ίσα η δουλειά του είναι καταστροφική στην διατήρηση της μνήμης. Την γιγαντώνει, απαλύνοντας τα άσχημα σημεία, ραφινάρει τις καλές στιγμές και στο τέλος η ανάμνηση είναι μια επώδυνη απομίμηση της πραγματικότητας. «Για να προχωρήσεις πρέπει να ξεχάσεις». Προσωπική επωδός σε ένα θολό τοπίο, το δυσκολότερο πράγμα στον…
-
Βασίλης Λαδάς * Σινέ Σκάλες
Στην Οινοθήκη μου, πενηντάρης γνώρισα την Κλάρα, δέκα χρόνια μικρότερή μου. Λεπτή, εύθραυστη, λύγισε το σώμα της όταν με άκουγε να μιλώ ελληνικά σαν να ήθελε να αφουγκραστεί τους ήχους. Κλαράκι την έλεγα. Μπήκε παράνομα στις Η.Π.Α. από το Μεξικό. Ο πατέρας της μικρo-ναρκέμπορος, δολοφονημένος από ανταγωνιστές του. Η μάνα της τίμια και θρήσκα…
-
ΑΝΤΙ-ΛΟΓΙΕΣ * Πήρα να δω τι κάνεις
Παρασκευή μπήκε στο χειρουργείο με το πόδι της σακατεμένο σε δύο μεριές. Δεκάξι Παρασκευές θα μέτραγε μέχρι να βγάλει το γύψο· τότε δεν το ήξερε,
-
Νίκος Π. Χαρτοματσίδης ✽ Ο Ιππόφοβος το γουρούνι
Η επιθυμία μου ήταν πάντα απλή. Να παραμείνω γουρούνι. Από την πρώτη στιγμή που η μάγισσα η Κίρκη με το νωχελικό κούνημα του ραβδιού της έκανε τις τρίχες
