Σχόλια για ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ https://mandragoras-magazine.gr περιοδικό για την τέχνη και τη ζωή Thu, 20 Nov 2014 18:02:19 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.4.13 Σχόλιο στο Χρήστος Γιαννακός – ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ από τον/την Despina L. Crist https://mandragoras-magazine.gr/%ce%ae-%cf%8c-e/2419#comment-93 Tue, 24 Sep 2013 17:20:51 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=2419#comment-93 Είναι πρωτότυπο και δυνατό. Συγκινεί.

]]> Σχόλιο στο Χρήστος Χαρτοματσίδης- Προς το Παρόν από τον/την Ελένη Λόππα, φιλόλογος/συγγραφέας https://mandragoras-magazine.gr/%ce%ae-%ce%af-%cf%8c/2482#comment-95 Tue, 24 Sep 2013 06:25:08 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=2482#comment-95 Απολύτως επίκαιρο το κείμενο. Καυστικό και πικρό.

]]> Σχόλιο στο Κυκλοφορεί ο νέος Μανδραγόρας (τ.48) από τον/την maria https://mandragoras-magazine.gr/%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-20-%ce%bc%ce%ac%ce%b7-2013-%ce%ba%cf%85%ce%ba%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bf-%ce%bd%ce%ad%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b4/2253#comment-92 Wed, 22 May 2013 20:13:13 +0000 http://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=2253#comment-92 πολύ καλό το αφιέρωμα στον ίσαρη. επίσης αυτός ο φάνης παπαγεωργίου πολύ καλός αλλά τελείως άγνωστος.

]]> Σχόλιο στο Είμαστε Εδώ! με Ποιήματα και Μουσική από τον/την Alexandros https://mandragoras-magazine.gr/%ce%af-%cf%8e-%ce%ae-2/1078#comment-89 Wed, 04 Jul 2012 07:36:40 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=1078#comment-89 Σας ευχαριστούμε πολύ για τη χτεσινοβραδυνή εκδήλωση

]]> Σχόλιο στο Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αἰσθάνονται, ζυγὸν δουλείας ἂς ἔχωσι· από τον/την Δεσποινα Λαλά Κριστ https://mandragoras-magazine.gr/%e1%bd%85-%e1%bd%b8-%ce%ac-%ce%ad-%cf%8d-%cf%8cupsil/1053#comment-88 Sun, 17 Jun 2012 12:37:55 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=1053#comment-88 Σε απάντηση στο Δεσποινα Λαλά Κριστ.

Συγχνώμη, παρέλλειψα το όνομα του ποιητή.
Hafiz (1320-1389)

]]> Σχόλιο στο Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αἰσθάνονται, ζυγὸν δουλείας ἂς ἔχωσι· από τον/την Δεσποινα Λαλά Κριστ https://mandragoras-magazine.gr/%e1%bd%85-%e1%bd%b8-%ce%ac-%ce%ad-%cf%8d-%cf%8cupsil/1053#comment-87 Sat, 16 Jun 2012 17:21:51 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=1053#comment-87 THE SAD GAME

Blame

Keep the sad game going.

It keeps stealing all your wealth-

Giving it to an imbecile with

No financial skills.

Dear one,

Wise

up

Ποιόν imbecile θα εμπιστευθείς;

Despina

]]> Σχόλιο στο Παρουσίαση 46ου Τεύχους Μανδραγόρα από τον/την ιωαννης ζαγλαρης, τηλ 697 2468 203 https://mandragoras-magazine.gr/%ce%af-46-%cf%8d-%cf%8c/892#comment-82 Thu, 24 May 2012 19:41:52 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=892#comment-82 ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΥ
ΜΕΤΑΞΟΤΥΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

]]> Σχόλιο στο Καλύτερη η θλίψη από αυτή την κατακρημνιζόμενη χιονοστιβάδα που λέγεται ιστορία από τον/την Porfyris Dimitri https://mandragoras-magazine.gr/%cf%8d-%ce%af-%cf%8c-%ce%ae/750#comment-77 Tue, 08 May 2012 01:34:44 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=750#comment-77 απ την ηρωική Έξοδο δεν απέμεινε παρά μια παράπλευρη μικρή Εξοδος κινδύνου.αρχίζει η εξόδιος τελεετή δεν θα παραστώ στην κηδεία μου να μην πάτε και σεις μας στήσαν οι νεκροί μας την έχουν στημένη τα επόμενα θύματα.το μόνο ποτάμι που δεν έχει γέφυρες είναι αυτό του αίματος.πάρε ότι σου δίνουν…. οι κάστορες που αρνήθηκαν την κάστα τους και τίμησαν το ριζικό τους .

]]> Σχόλιο στο Κι η Έλλη ξεσκατώνει ξεσκατώνει ει ει… από τον/την Βάσω Δενδροπούλου https://mandragoras-magazine.gr/%ce%ad-%cf%8e-%cf%8e-epsil/698#comment-75 Sat, 24 Mar 2012 20:17:57 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=698#comment-75 ΄Ομως νά που εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλα. Δεν πέτυχε η λοβοτομή σε όλους. ΄Οχι γιατί “οι ασθενείς” απέδρασαν. Μάλλον γιατί κρατούσαν μνήμες γερές έτσι που κανένα νυστέρι δεν μπορούσε να τις ξεριζώσει κανένα υπνωτικό δεν μπορούσε να τις αποχαυνώσει όποια τεχνική κι άν ακολουθήθηκε τίποτα δεν έπιασε σε κάποιους…
Πάντα θα ονειρευονται, θα σκέφτονται, θα συγκρίνουν, θα συνθέτουν και θα προχωρούν μπροστά με βάση την κοινή λογική. Αυτή που λείπει. Αυτή που κάποιοι έχουν γερά
καταχωρημένη στο DNA τους. Ο φόβος και ο τρόμος τους πως κάποιοι εξακολουθούν να σκέφτονται αυτοβούλως! και να δρούν ως ανθρώπινα όντα! π.χ να γράφουν τέτοια
άρθρα. Με σαφήνεια, καθαρότητα κι ευθυκρυσία. Δηλαδή ποιητικά.

]]> Σχόλιο στο Αφιέρωμα στον Άρη Αλεξάνδρου, “Μανδραγόρας” τχ.20-21, φθινόπωρο 1998 από τον/την Δεσποινα Λαλά Κριστ https://mandragoras-magazine.gr/%ce%ad-%ce%ac-%ce%ac-alph/675#comment-74 Wed, 14 Mar 2012 13:44:09 +0000 https://mandragorasmagazine.wordpress.com/?p=675#comment-74 Πολλά βιβλία γράφονται σε στρώσεις. Αλλά αυτό που παίρνει την πρώτη θέση ανάμεσα σ΄ αυτά που έχω μελετήσει είναι το Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου. Έξι χρόνια ασχολήθηκε ο συγγραφέας με το μοναδικό του μυθιστόρημα και κατόρθωσε το πιο σημαντικό από θεματική άποψη ελληνικό βιβλίο που διάβασα ποτέ. Από την αρχή μέχρι το τέλος μια γραφή στρώσεων, γεμάτη κρυφά μηνύματα. Το θέμα του με δίδαξε πως ένα έργο δεν είναι η αφήγηση αυτών που περιγράφεται, αλλά αυτά που υπονοούνται και η απόλαυση βρίσκεται σ’ αυτά που ανακαλύπτει ο αναγνώστης. Όσα πιο πολλά μπορεί να ανακαλύψει ο αναγνώστης τόσο πιο μεγάλη η απόλαυση της ανάγνωσης Γι αυτό η συγγραφή/ανάγνωση απαιτεί μεγάλη προσπάθεια κι από τους δύο.
Διπλό και τρίδιπλο είναι το βιβλίο του Άρη Αλεξάνδρου, Το Κιβώτιο, Το θέμα θυμίζει την ρωσική κούκλα. Ένα συγκροτημένο ξύλινο γλυπτό μιας πολύχρωμης κούκλας που η πρώτη όψη της, γνωστή κι εύκολη, ευχαριστεί το μάτι, αλλά μόλις την ανοίξεις ανακαλύπτεις μια δεύτερη, ακόμη πιο ελκυστική και μια τρίτη και τέταρτη και ακόμη μία μέχρι να φθάσεις στο μεδούλι του θέματος που για τον Άρη με την αφήγηση της μεταφοράς του κιβωτίου που θα επέφερε την νίκη στο κίνημα του εμφυλίου, διαγράφεται η πορεία της ζωής. Η ¨μεταφορά του κιβωρίου¨-ατόμου από την γέννα μέχρι τον θάνατό του.
Το θέμα του Άρη, και η δύναμη της παρουσίασής του βρίσκεται στην ικανότητα του να χρησιμοποιήσει τα γεγονότα του εμφυλίου σαν Λογοτεχνική μεταφορά για να περάσει το βαθύτερο θέμα του, την υπαρξιακή αγωνία του συνειδητοποιημένου ανθρώπου. Βέβαια δεν είναι μόνο τι λες αλλά και πως το λες. Κι αυτό ο Άρης, ως μεγάλος μελετητής και μεταφραστής της παγκόσμιας λογοτεχνίας, κατείχε όχι μόνο το λόγο αλλά και την τεχνική της συγγραφής όσο κανένας άλλος της εποχής μας. Η μεταφορά του κιβωτίου μεταφορικά ήταν το ταξίδι του συγγραφέα-αναγνώστη την ώρα της συγγραφής-ανάγνωσης , από την πόλη Ν. δηλαδή από τη λογοτεχνία της ψυχολογίας του Ντοστογιέφσκι μέχρι την πόλη Κ. του Κάφκα τη μοντέρνα λογοτεχνία, του παράλογου της κοινωνίας μας και του τυχαίου του θανάτου.
Ο Άρης ήταν ένας Καλλιτέχνης με φωτοστέφανο.
Είχα την τύχη να τον φιλοξενήσω για μια εβδομάδα στο Λαγονήσι, τον Αύγουστο του 1974. Το βιβλίο του μόλις είχε εκδοθεί και το μετέφραζε ο Ρομπερτ Κριστ. Την πρώτη μέρα που πήγαμε για μπάνιο, η παραλία γέμισε με έφηβους (φίλοι των παιδιών μας, που φυσικά δεν είχαν διαβάσει το έργο του). Οι νεαροί, αντί να κολυμπούν όπως συνήθως έκαναν, έκατσαν στα βράχια και χάζευαν τον Άρη. Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν κατά την επιστροφή στο σπίτι όλος αυτός ο νεαρόκοσμος, μαγνητισμένος μας ακολούθησε με απόλυτη ησυχία. Ένας νεαρός δεκαπεντάρης τόλμησε να μου ψιθυρίσει. «Ποιος είναι αυτός ο Άνθρωπος;»
Την άλλη μέρα η Μαρία, η βοσκοπούλα της περιφερείας, άφησε τα πρόβατά της να απομακρυνθούν επικίνδυνα, ενώ αυτή είχε κολλήσει στο σύρμα του οικοπέδου. Σε κάποια στιγμή που τράβηξε την προσοχή μου και την χαιρέτησα, αυτή αγνόησε τον χαιρετισμό αλλά με μια λαχτάρα στην φωνή ρώτησε «Ποιος είναι αυτός ο Άνθρωπος;».
Κι ακόμα κάτι που πληροφορήθηκα καθώς έγραφα για το έργο του. Υπήρξαν και άλλοι άνθρωποι που έκαναν την ίδια ερώτηση. Στο Παρίσι, στο νοσοκομείο όπου άφησε μετά από καρδιακό επεισόδιο την τελευταία του πνοή οι γιατροί βαθιά συγκινημένοι ρώτησαν «Ποιος είναι αυτός ο Άνθρωπος;»
Ολόκληρος αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται στο Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου.
Και κάτι ακόμα από το στόμα του Άρη. Η πρώτη σύλληψη του θέματος είχε πλοκή σχεδόν αστυνομική. Αφορούσε την μεταφορά πολύτιμου βάζου από την Ανατολή στην Δύση, αλλά ακριβώς όπως η πλοκή στο Κιβώτιο στο σημείο της αφίξεως αποκαλύπτεται ότι το κουτί που μεταφέρετο ήταν άδειο.. .

(απόσπασμα από το έργο: Το Μυστικό της συγγραφέως σελ,380-381 της Δέσποινας Λαλά Κριστ Εκδόσεις Καστανιιώτη, 1997)

]]>